روزی امدی زندگی کردی و لحظه ها گذشت

         وقتی که رفتی کوله باری از خاطره برام باقی

        ماند هر چند خاطره انگیز بود لحظه به لحظه که

        کنارم بودی.......

                                   اما دلتنگم از نبودنت......

                                            شیشه پنجره را باران شست 

                  اما از دل تنگ من چه کسی نقش تو را خواهد شست

                         وقتي کسي نيست که به دادت برسه پس داد نزن،

    سکوت کن، شايد از سکوتت همه بفهمن که چه قدر درد و رنج توي

                وجودت انباشته شده، فرياد دردت رو دوا نميکنه،

  اما سکوت شايد نتونه دردتو از بين ببره اما ميتونه خيلي راحت تو را از اين

                               دنياي مسخره نجات بده ....

من از زندگی اموختم چگونه اشک ریختنا.....   

                                                    ولی اشکام نیاموخت چگونه زندگی کردنا.....

               

 آن قدر به انتظارت ایستاده ام که جلوی پایم گلهایی از جنس عشق سبز

 شدن و زیر پایم هنوز  ، هیچ نیست ....

در اتاقی که به انداره ی یک تنهاییست
دل من
که به اندازه یک عشقست
به بهانه های ساده خوشبختی خود می نگرد
به زوال زیبایی گلها در گلدان
به نهالی که تو در باغچه خانه مان کاشته ای
و به آواز قناری ها
که به اندازه ی یک پنجره می خوانند